U bent hier: Home › Nieuws › Nieuwsoverzicht Actieve bezoekers: 20, waarvan 1 geregistreerd en 19 gast(en).

Nieuwsoverzicht - alle nieuwsitems op rij

Algemeen Nieuws: Inzell 2018: vierde verslag
   (26-10-2018, door: Kim Hiddink-Schoonderbeek)

De Inzellweek is bijna voorbij. Nog een paar dagen te gaan. Hieronder het verslag van de (bonte)donderdag(avond).

Na een volle dag trainen op de schaats en op de fiets was het tijd voor een gezellige afsluitende avond. We hebben het gelukkig niet al te bont gemaakt ;-) Maar de pompoentjes waren mede dankzij hun strijdlied de winnaars van de zes + bonus kamp. Uiteraard mocht ook de bijdrage van Hans - Nico Dijkshoorn - Silvis niet ontbreken: 

Inzell 2018: Over tien liedjes, in de stijl van Nico Dijkshoorn

Vanavond dames en heren, jongens en meisjes gaat het over liefde. Er is natuurlijk liefde voor het ijs en soms ook op het ijs. Bij liefde gaat het over clubliefde en uiteraard vandaag in het bijzonder – 25 jaar immers – de liefde voor het ijs en de bergen van Inzell.

Als ik deze week goed op me laat inwerken gaat het ook over de mannenliefde. De mannenliefde ja, de mannenliefde voor Max. En mag ik het zeggen? Ja ik mag het zeggen 5 Mart Smeetsen met commentaar zonder autocue. En altijd vol enthousiasme en ik zie ze voor me… Ach jongetjes zijn het alsof ze spelen met hun eerste drone. Nou ja ze kunnen het ook met een stokje en een vleugeltje. En natuurlijk gaat het ook over boerenliefde. Vrouw zoekt boer. Vrouwen zwijmelend voor de buis die je ziet denken - en dat is toch hartverscheurend ... Me too.  Me too. Oh nee dat had ik moeten schrappen.

En natuurlijk gaat het ook over liefde voor muziek. En muziek dat is vreugde en ontroering en dat hebben we geweten. Zo mogen de Inzellgangers dit jaar allemaal een gelukmakend lied aangeven. En waar komt de jeugd mee aan? De jeugd amper 16 lentes oud? De jeugd komt met liedjes over onmogelijke liefdes. Meisjes tot 16 jaar zijn het met: met hoop om in hun leven het hoogste te bereiken, ze streven ernaar om de sterren te bereiken en als het tegenzit hebben ze een moeder die zegt: geef niet op. Over moederliefde gaat het ook, maar daarover later. Dan denk je een brave dochter te hebben en dan kruipt ze ’s nachts stiekem door het raam voor een vriendje. Ja dat spreekt mij aan: als jongetje van 15 ging ik eerst naar een vriendje om te camoufleren dat ik naar mijn vriendinnetje ging. Je ouders moeten vooral niet alles weten (er was nog geen instagram; facebook en twitter). Maar de jeugd: het babyvet net achter zich gelaten, nog nauwelijks de kabouterdans te boven - de kabouterdans met het schrijnende: zoek jij maar een ander - of het spel van ‘hard to get’ wordt gespeeld. Het aantrekken en wegduwen is begonnen. Bloedstollend is het.

Dan de jongste nog niet eens een tiener en hij ziet het al - en dat is toch ontroerend- : aan alles zit een donkere kant. De donkere kant maakt het spannend - daar houden wij jongetjes van - het is mysterieus zoals het donker in de nacht, maar ook in de donkerste nacht zal het licht een keer schijnen. Bij het neerdalen zul je de grond weer raken, al is de weg nog lang. Dan zijn we terug bij het avontuur van de liefde. Ik geef je nooit op, hoor ik en - ach wat is dat toch schattig als hij zingt- : wat je ook doet ik geef je nooit op. Nog amper een tiener en dan meezingen: mijn hele leven ben ik op zoek naar mijn plek. En dan hem vinden bij de open deur van de liefde. De deur die nog niet dichtgeslagen is door de ijzige tocht. En dan naar de scheurende ruige rock waar ik zo van hou met een tekst ach: jij bent de zon, de echte ware. Ik draai als planeet om je heen. Verlang ik naar een keiharde drumsolo en een gierende gitaar ….zonder tekst…Want maakt de liefde wel gelukkig? Het gaat alle kanten op, want zij mag wel wat blijer zijn en hij weet het en hij zingt: daarom ga ik weg.

En dan tot slot.

En nu zijn vandaag hier in Inzell trainers, een sponsor, een voorzitter - belangrijk natuurlijk, maar het meest belangrijk is natuurlijk Trijnie, natuurlijk Trijnie. Trijnie rijdt ons naar Inzell, Trijnie leidt ons. Trijnie organiseert en inspireert ons en waakt als een eendenmoeder over haar kroost, zij stopt het dekbed toe als dat moet, kortom zij is de clubmoeder, zij is de Mies Bouwman van ons Nederlanders hier in Inzell.

Dus als het toch over liefde gaat jongens en meisjes. Dan ook over Moederliefde. De clubmoederliefde die ons hier samen bindt en ons elke dag aan tafel even stilte gebiedt.


Ogenblik a.u.b. ...